Helemaal zonder opstartproblemen verliep het niet. Zo ging de opening met het traditionele ambtsgebed en de daaropvolgende toespraak van burgemeester De Vries over de impact van de coronacrisis op onze samenleving, vrijwel geheel verloren in een galmende weergave van het geluid vanuit het gemeentehuis. Ook het overschakelen naar de raadsleden die bij bepaalde agendapunten het woord wilden voeren kwam in het begin nogal onwennig over.

‘Ben ik in beeld?’, ‘Hoort u mij’ en ‘Ben ik verstaanbaar’ waren geregeld terugkomende vragen waarop de voorzitter een geruststellend antwoord moest geven. Bij het ‘Goedenavond Scherpenzeel; dit is wethouder Gerard van Deelen vanuit het gemeentehuis’ kreeg ik zelfs spontaan visioenen van de puntenuitdeling bij het Eurovisie Songfestival. Hoewel het me trouwens een beetje sterk lijkt dat de SGP-er zijn introductie daaraan heeft ontleend.

Bijzonder was ook hoe Henk Brons even een poosje zoek was in de verbinding, Aart van de Peut en wethouder Henny van Dijk zichzelf plotseling terughoorden in herhaalstand en Peter Klaassen zich bij zijn woordvoeringen in de vergadering consequent aanmeldde met ‘Dit is Meneer Klaassen van het CDA’. Een formele manier van jezelf introduceren die hopelijk meer het gevolg is van een geconditioneerde reflex van een onderwijzer, dan het terugverlangen naar de meer notabele opstelling van de raadsleden van weleer.

Naast dit soort opvallende momentjes, leverden vooral de beeldschakelingen soms leuke inkijkjes op in de private leefomgeving van de raadsleden. De prentjes aan de muur, een kast op de achtergrond en de kleur van de gordijnen; het gaf je het gevoel van ‘gluren bij de buren’. Zo moet ik bij de eerstkomende gelegenheid echt navraag doen over de kerkdeuren die ik meende te ontwaren in de woning van SGP-raadslid Jan Dirk van der Waerdt. Een indrukwekkende achtergrond, die bijvoorbeeld de kamer van de burgemeester in het gemeentehuis ineens heel erg kaal deed lijken. Die mag wat mij betreft best een beetje worden opgeleukt als het digitaal vergaderen wordt voortgezet. Al is het maar met een fleurig bloemetje om de huiselijke sfeer er overal in te houden. En als ik dan nog een paar goedbedoelde tips mag geven: de poederdoos van moeder de vrouw kan al te glimmende optredens voor de camera voorkomen en de kleur van het licht bij de camera blijkt nogal bepalend voor de gelaatskleur.

Al met al vond ik deze digitale gemeenteraadsvergadering uitstekend te volgen. Een prima oplossing om de democratie in deze lastige coronatijden nog een beetje in de benen te houden.

Margreet Hendriks