Democratie is niet makkelijk, maar moet wel leidend blijven. Natuurlijk hoeft de minderheid niet te juichen over een besluit van een meerderheid, maar dit is wel zoals besluitvorming in ons land werkt. De veelgehoorde kanttekening dat democratie besluitvorming van de meerderheid is, rekening houdend met de mening van de minderheid, is in dit geval onzin. Dat gaat op als je het hebt over een belangenafweging bij een evenementenbeleid of zondagsopening, maar niet bij een keuze tussen twee uitersten zoals fusie of zelfstandigheid. Daarin valt niets meer te polderen. Daarnaast bestaat er ook nog zoiets als het respect van de minderheid voor het besluit van de meerderheid. Bovendien (en dat zou je door alle verbetenheid op het politieke toneel bijna vergeten) zouden in de situatie van Scherpenzeel de winnaars van gisteren zomaar de verliezers van morgen kunnen zijn. Immers, al vanaf de start van dit proces is duidelijk geweest dat het dorp van de provincie uiteindelijk misschien wel niets te kiezen heeft.

Zelfstandigheid of fusie: juist bij zo’n gevoelige kwestie zouden gemeentebestuurders moeten oppassen om elkaars standpunten niet te verketteren of na te dragen, elkaar de ruimte te blijven geven in de debatten en vooral moeten proberen de lieve vrede te bewaren. Want hoe de toekomst van Scherpenzeel ook gaat uitpakken, op enig moment moeten we allemaal weer met elkaar verder. Niet als winnaars of verliezers, maar als dorp dat na een roerige periode zonder rancune weer de draad kan oppakken.