'Nieuwe toekomstvisie, hoezo?'
8 juli 2024 om 12:46Ingezonden
In de Scherpenzeelse Krant van 18 juni 2024 staat een opmerkelijk artikel over een nieuwe toekomstvisie voor Scherpenzeel. De te verwachten financiële dip in de Kadernota is, aldus wethouder Izaak van Ekeren, de directe aanleiding voor een nieuwe toekomstvisie.
De wethouder benadrukt dat het geen verkapte kerntakendiscussie of bezuinigingsoperatie is, maar dat er nu behoefte is aan een nieuwe, langeretermijnvisie. Het college roept de gemeenteraad daarom op het huidige beleid nog eens goed onder de loep te nemen en zo snel mogelijk aan de slag te gaan met het opstellen van een nieuwe toekomstvisie voor Scherpenzeel.
De argumentatie om de huidige visie Toekomstvisie Scherpenzeel 2030 halverwege de rit te vervangen ontgaat mij ten enenmale en wordt louter onderbouwd met algemeenheden zoals: “In crisistijd is kortetermijndenken heel logisch, maar nu is het de hoogste tijd om naar de lange lijnen te kijken”, “Sindsdien is er veel gebeurd en is ook de tijd ingrijpend veranderd” en “De huidige toekomstvisie is destijds onder stoom en kokend water tot stand gekomen”.
Het is wel heel makkelijk om het daarmee af te doen en het klopt gewoon niet.
Onder het motto: "Scherpenzeel, een ondernemend dorp in het groen met een betrokken gemeenschap in het hart van het land” wordt in Toekomstvisie Scherpenzeel 2030 nu juist wèl uitgebreid aandacht besteed aan een langetermijnvisie en aan de noodzaak om scherpe keuzes te maken. Dat die toekomstvisie destijds onder stoom en kokend water tot stand zou zijn gekomen, klopt evenmin. Toekomstvisie Scherpenzeel 2030 kwam juist tot stand na een goede voorbereiding en met een grote betrokkenheid uit de Scherpenzeelse samenleving.
Een heroriëntatie halverwege de rit, dat snap ik, daar kan aanleiding toe zijn, zoals wethouder Van Ekeren ook aangeeft, maar doe dat dan niet zonder enige reflectie, zonder een goede argumentatie en al helemaal niet door het bagatelliseren van goede werk dat de verschillende colleges en gemeenteraden samen met de Scherpenzeelse bevolking hebben gedaan.
Dat gebrek aan reflectie herken ik in een tweetal andere ervaringen waarbij het college niet uitblinkt in zelfreflectie.
Als secretaris van de Stichting Houd Scherpenzeel Groen en gezond (HSG&G) heb ik recentelijk samen met collega-bestuursleden een evaluatie geschreven over het Zwarte Land 2 project. Het college heeft daarvan kennisgenomen en ons laten weten dat het slechts een mening is. Dat snappen we omdat het òns evaluatierapport is en daarmee een eigen inkleuring heeft. Maar wij hadden graag gezien dat de gemeente gevolg had gegeven aan onze oproep om ook zelf lering te trekken uit dit project. Daar was alle aanleiding toe.
Een tweede ervaring van alweer wat langer geleden betrof de perikelen rond de voorgenomen gemeentelijke fusie. Die heb ik op afstand gevolgd, maar later heb ik wel het veelbesproken rapport van Paul Frissen gelezen. Mij is opgevallen dat het college heel selectief op die periode terugkijkt. De soms scherpe kritiek op de provincie wordt uitgebreid uitgemeten, maar op de ook niet malse kritiek op het eigen acteren wordt in het geheel niet gereageerd.
Mijn advies aan de wethouder zou zijn om de gemeenteraad inderdaad op te roepen om het huidige beleid nog eens goed onder de loep te nemen, maar dan niet om zo snel mogelijk een nieuwe toekomstvisie voor Scherpenzeel op te stellen, maar om eerst maar eens te toetsen waar we staan ten opzichte van het staande bereid en of we die toen ook al voorgenomen scherpe keuzes ook daadwerkelijk aan het maken zijn. Een dergelijke oproep komt mij naar de Scherpenzeelse gemeenschap geloofwaardiger over. Bovendien bespaart de gemeente handenvol geld aan dure adviesbureaus en moeten college en gemeenteraad dan zelf aan de bak.
Jan Ruijgrok
'een geëngageerde burger'
Scherpenzeel