Voorjaarssnack voor blauwe reiger
20 april 2026 om 15:56VALLEI & OVEREEM
Vogelaar en fotograaf Mathijs Overeem struint graag door de afwisselende natuur rond zijn woonplaats Scherpenzeel. Maandelijks schrijft hij in zijn column Vallei & OverEem over zijn bijzondere waarnemingen.
Het voorjaar is meer dan losgebarsten. De laatste weken hebben de stijgende temperaturen het voorjaar een extra zetje in de rug gegeven. Waar de meidoorn al weken geleden groen uitliep, barsten nu ook de knoppen van andere struiken en bomen open. Waar je half maart nog dwars door het bos keek, beginnen struiken inmiddels een dichte muur te vormen.
KABAAL VAN JEWELSTE Ik heb het al zo vaak gezegd, maar het allermooiste van het voorjaar vind ik het orkest van vogelzang, dat week na week groter wordt. Het alsmaar groeiende orkest begint in de vroege ochtend zijn climax te naderen: vinken, merels, tjiftjaffen, heggenmussen, winterkoninkjes, roodborsten en, één van mijn favoriete voorjaarszangers, zwartkoppen laten zich massaal horen. Wanneer je goed luistert, hoor je ontzettend veel verschillende vogels door elkaar heen zingen. Zo hoorden en zagen we tijdens mijn eerste excursie dit voorjaar al zo'n 45 vogelsoorten. Het is een jubelend kabaal van jawelste wanneer je met zonsopkomst het bos in trekt.
Niet alleen vogels worden met de stijgende temperaturen weer actief. Juist ook reptielen en amfibieën ontwaken tijdens deze zachte maanden uit hun winterrust en maken zich op voor paring en eilegging. Kikkers zijn hier misschien wel de meest voor de hand liggende voorbeelden van. Na de overwintering trekt deze veelvoorkomende amfibieëngroep naar wateren om zich hier voort te planten. Maar het gevaar ligt hierbij altijd om de hoek. Wanneer de taak van voortplanting achter de rug is, is het nog altijd oppassen geblazen voor kikkers. Ze vormen immers een smakelijk hapje voor vossen en dassen, alsook voor ooievaars en reigers. En laat die laatste zich nu net graag langs de waterkant ophouden.
BLAUWE REIGER Ik loop over Breeschoten langs de grote plas wanneer ik een blauwe reiger zie worstelen met iets in zijn snavel. Hij lijkt druk met zijn prooi te zijn en heeft mij niet door. Wanneer ik mijn verrekijker richting mijn ogen til, zie ik een flinke bruine kikker in de snavel van de blauwe reiger. Dat reigers niet vies zijn van kikkers wist ik wel, maar dat ook bij hen de ogen soms groter zijn dan de maag, verbaasde mij lichtelijk. Gelukkig, ik ben dus niet de enige. Al zou ik een kikker als deze toch ook wel links laten liggen.
Na enkele minuten de kikker van de snavelpunt tot de keelzak heen en weer te hebben gegooid, geeft de blauwe reiger het toch op. Met een plons valt de inmiddels levenloze bruine kikker terug in het water. De wilde eenden op de achtergrond lijken er niets om te geven, evenals enkele kuifeenden en dodaarzen die rustig dobberen op het ondiepe water. Wie weet pikken de naburige ooievaars van Ruwinkel de kikker nog eens op.
Nadat de strijd tussen blauwe reiger en bruine kikker geen winnaar heeft opgeleverd, maak ik mijn gebruikelijke rondje af. Zingende grote lijsters en de eerste fitis van het jaar stemmen me vrolijk. Nog even en dan zingen de bonte vliegenvangers zich weer uit volle borst in onze bossen en parken in en rond ons dorp. Er is weer genoeg om naar uit te kijken. Wanneer je blijft genieten van zulke kleine dingen, wordt ieder bezoek buiten meer dan aangenaam. Ik raad u dan ook aan de komende weken extra te genieten van de enorme variëteit in vogelzang. Als u dat doet, doe ik het ook.