'Ik ben geen
[hokjesdenker]'
Nieuwe waarnemend burgemeester kiest voor verbinding
9 juni 2026 om 08:57Het is 1975. Een elf-jarig blond meisje bezoekt met haar basisschool voor het eerst een raadsvergadering. Aan het einde stelt een ambtenaar een vraag: 'heeft er nog iemand een opmerking?' De jonge Mariëtte Pouw steekt haar vinger op en durft te spreken: ,,Deze plek is vies.’’ Daarop volgt een 'bedankt voor de melding' en een directe schoonmaak. Nu, vijftig jaar later, zit ze als burgemeester op het Renswoudse gemeentehuis en blikt ze terug. ,,Ik stelde iets aan de orde en het deed er toe.’’
Geboren en getogen in Montfoort in een katholiek nest, is ze in de eerste plaats moeder van vier kinderen: een zoon, een tweeling van twee jongens en een dochter. ,,Ze zijn allemaal sinds kort uit huis.’’ Samen met haar jeugdliefde Paul, met wie ze sinds haar zestiende samen is, inmiddels 32 jaar getrouwd, maakt ze hun huis nu weer tot een thuis van hen samen. Ze wonen nog steeds in Montfoort. Het honkvaste herkent ze in Renswoude: ,,Mensen willen hier ook niet weg.’’ Maar er zijn meer overeenkomsten: ,,Het is een kleine, hechte gemeenschap. Men kent elkaar, maar doet dingen ook graag op een eigen manier. En dingen kunnen gevierd worden.’’ Ze glimlacht: ,,Het is heerlijk om 'hallo' tegen elkaar te kunnen zeggen. Dat kan hier ook.’’
ONAFHANKELIJK Na haar studie communicatie, werkte ze voor grote opdrachtgevers in de marketing en het projectmanagement. De geboorte van haar tweeling zorgde voor een ,,spoorwisseling. Ik had ineens drie kinderen onder de twee en dan moet je iets met je leven. Ik dacht: misschien is de politiek iets voor mij.’’ In 2002 begon ze als raadslid, daarna werd ze fractievoorzitter voor het Montfoortse Progressief Akkoord, de partij waarvoor haar man, in het dagelijks leven ondernemer in de online dienstverlening, momenteel in beeld is als wethouder. ,,Hij komt uit een politiek nest; mijn schoonmoeder zat als raadslid in een door mannen gedomineerde raad.’’
In 2007 werd Pennarts statenlid voor GroenLinks. Leuk detail: in die positie maakte ze de ‘strijd om de zelfstandigheid van Renswoude’ mee. ,,Ik was ervan onder de indruk.’’ Ze leeft vanuit eenzelfde daadkracht: ,,Als je ervoor gaat, dan lukt het ook.’’ Na acht jaar als gedeputeerde voor de provincie Utrecht, werkte ze de laatste vier jaar ,,heel fijn als onafhankelijk wethouder in Woerden. Dan ben je er echt voor de hele raad.’’ Als nevenfunctie is ze ,,voorzitter van een paar onderwijsplatforms.’’
BETEKENIS Burgemeester is ze nu voor het eerst. In Renswoude als waarnemer. ,,Het is meer dan 'op de winkel passen', ik kan hier iets opbouwen. En ik ben hier niet om politiek te bedrijven; ik wil van betekenis zijn. Ik beschouw mezelf als ervaren bestuurder, maar burgemeester zijn is wezenlijk anders. Je bent er meer voor de samenleving, hebt een faciliterende rol en moet zorgen dat het college goed functioneert.’’ Hoe? ,,Ik wil op een prettige wijze tot zaken komen. Ik ben geen bestuurder van conflicten en harde lijnen. Ik ben ook nog nooit weggestuurd en heb nooit moties aan mijn broek gekregen. Ik heb zicht op verbinding en investeer daarin.’’ Wat haar onderscheidt? ,,Humor en relativeren.’’
VERTROUWEN Ze denkt snel, praat snel, maar kent de waarde van stilte. Het legt een diepere schoonheid bloot: een basishouding van vertrouwen. Pennarts licht toe: ,,Vertrouwen wordt geschonken; het is een wederkerige emotie. Je krijgt geen vertrouwen als je geen vertrouwen geeft.’’
Zelf ziet ze op die manier vooraleerst het goede in de mens. ,,Ik vind het belangrijk om een open samenleving te hebben waarin je echt met belangstelling kijkt naar mensen die anders zijn dan jezelf. Op een onbevangen manier.’’ Hoe je dat stimuleert? ,,Zelf laten zien wat je belangrijk vindt. Een betere wereld begint bij jezelf.’’ Ze wil het in het kasteeldorp laten zien. ,,Ik wil in Renswoude bijdragen aan een open en tolerante samenleving, mensen met elkaar verbinden en oog hebben voor mensen die het wat minder goed hebben op meerdere fronten.’’
Veiligheid vindt ze daarin ook belangrijk. ,,Dat mensen zich veilig voelen thuis en op straat, maar ook dat mensen zich vrij voelen om zich te bewegen en zich te uiten. Dat je vindt dat het hier goed toeven is, maar ook dat je weet dat je er mag zijn. We kunnen niet alle problemen oplossen in Renswoude, soms vragen dingen meer, maar we kunnen wel met elkaar accepteren dat we in een moeilijke samenleving zitten en elkaar daarin vasthouden.’’ Juist als je elkaar in vertrouwen vasthoudt, kunnen mooie dingen ontstaan. ,,Ik wil dat mensen op me kunnen rekenen. En andersom wil ik dat ook. Als je iets denkt of wat vermoed, je bent echt welkom.’’
De eerste koppen koffie met inwoners zijn al gedronken. Of ze een directe boodschap voor Renswoudenaren heeft? ,,Ik wil me voor elke inwoner inzetten. Voor mij speelt het geen rol als mensen denken dat we qua overtuiging elkaar misschien niet kunnen vinden, dat is een veronderstelling. Ik sta wel ergens voor, maar ik ben open, toegankelijk en ben er voor jou net zo hard als voor iedereen.’’ Terwijl ze vertelt, gebaren haar handen als een vis in het water. ,,Het gaat om de onderstroom.’’
CREËREN Wat Pennarts in haar vrije tijd doet? ,,Ik ben best druk en veel met mijn hoofd bezig.’’ Daarin helpen zwemmen, tuinieren en koken haar ontspannen. ,,En power yoga.’’ Ze lacht. ,,Maar als ik het even niet doe, word ik een beetje zenuwachtig of ik een beweging nog wel kan.’’ Het liefst creëert ze. ,,Ik bekleed mijn eigen stoelen, gordijnen en maak ook kleding. Ik vind dat heerlijk.’’ Elke vrijdag slaapt ze als mantelzorger bij haar 90-jarige moeder. De liefde klinkt duidelijk tussen de regels door. ,,Mijn vader is overleden, maar mijn moeder woont nog zelfstandig en leeft een heel overzichtelijk leven. Dat helpt mij ook om te vertragen.’’
TRANSPARANT In haar eerste maand in Renswoude heeft ze vooral geobserveerd. Wat haar is opgevallen? ,,Er is hier veel saamhorigheid en mensen zijn trots op wat samen tot stand komt. Mensen committeren zich; ik ben onder de indruk van het werk dat wordt verzet.'' Bestuurlijk past ze misschien in een hokje, maar naar eigen zeggen is ze ,,geen hokjesdenker. Ik hoop dat mensen dat zien. Ik wil integer handelen en ben er voor iedereen.'' Ze staat op voor gerechtigheid, stelt aan de orde wat ertoe doet en wil er voor iedereen zijn. En dat meent ze. Wie langs het gemeentehuis komt, mag gerust zijn: het lijkt erop dat Renswoude in Pennarts een burgermoeder in wording heeft gekregen die kleur durft te bekennen. Haar stijl is transparant.