Afbeelding
Janneke Hek

'Soms is het koorddansen' met autistische kinderen thuis

Onderwijs

SCHERPENZEEL De maand van autisme gaat wegens de corona-crisis niet door, maar dat wil niet zeggen dat ouders van kinderen met autisme niet extra stilstaan bij autisme. Zeker nu de kinderen niet naar school of dagbesteding kunnen, is het soms zoeken naar een weg met elkaar.

Janneke Hek

Drie moeders uit Scherpenzeel delen hun ervaringen met hun kind(eren) met autisme. En ieder van hen gaat daar op haar eigen manier mee om. Ze delen hun ervaringen graag om andere ouders tips te geven of een hart onder de riem te steken.

,,Mijn zoon Luuk is gebaat bij een schema, daar is nu niks anders aan. We hebben altijd een dagschema voor hem, nu in corona-tijd ook. Dingen als huiswerk, maaltijden, hond uitlaten en schermtijd zijn duidelijk aangegeven. Zoveel is er voor ons niet veranderd”, lacht de moeder van Luuk. De uitdaging is voor haar wel dat ze haar eigen werk in het huishouden om de kinderen heen moet plooien. Maar ook dat lukt prima. ,,De keuken schoonmaken of het koffiezetapparaat ontkalken terwijl de kinderen huiswerk maken, gaat goed. Iedere dag beginnen we op dezelfde tijd met schoolwerk en dat is fijn, een ritme om je aan vast te houden”. Ergens ervaart ze ook een zekere rust, omdat er geen bus voor de deur staat om haar zoon naar het speciaal onderwijs te brengen met alle prikkels van dien. En ook dochter Iris die in de brugklas zit, hoeft niet al vroeg op de fiets.

[KAT OP SCHOOT] Als voordelen noemt ze dat Luuk thuis gelijk geholpen kan worden als hij een vraag heeft. En haar dochter hoeft niet te wisselen van klaslokaal of een stuk naar school te fietsen. ,,Luuk noemt als het grootste voordeel dat hij met de kat op schoot zijn schoolwerk kan doen”. De juf videobelt iedere week en dan geeft hij aan dat hij haar wel mist, maar dat het verder goed gaat.

Ze wil alle ouders meegeven dat ze zich op deze manier een beetje kunnen inleven in een kind met autisme. ,,We zijn op dit moment ook verward en onzeker over de maatregelen. En hebben duizend vragen. Terwijl niemand een antwoord kan geven. Zo voelt een kind met autisme zich iedere dag als er dingen veranderen of afspraken niet nagekomen worden”.

[MOEILIJK TE BEVATTEN] Dochter Karlijn gaat normaalgesproken naar de dagbesteding, die is nu ook gesloten. Haar moeder Laura van Arkel vindt het soms uitdagend om Karlijn een gevuld dagprogramma te geven. ,,Voor haar zijn deze maatregelen moeilijk te bevatten. Ze kan soms helemaal angstig zijn als ze hoort dat er mensen aan overlijden. Maar als een ander dan zegt dat het de goede kant opgaat, kan ze er weer luchtig op reageren”.

De dagstructuur is verdwenen voor Karlijn nu ze niet naar de dagbesteding kan. Hierdoor wordt er thuis wat meer van haar ouders en zusje gevraagd. ,,Ze puzzelt graag. Maar ook heel snel. Dus we hebben inmiddels een puzzeluitleensysteem met familie en bekenden opgezet. Ze maakt een puzzel van duizend stukjes in twee dagen. Een goede aanvoer van verse puzzels is dus belangrijk”, lacht Van Arkel.

Ze heeft contact met vrienden via de telefoon en tijdens het puzzelen doet ze aan beeldbellen met haar vriend. Haar zus heeft op dit moment tentamens en moet thuis leren. En haar vader werkt op dit moment thuis. ,,En ik hobbel er tussendoor, zorgen dat Karlijn de anderen niet stoort en op een goede manier bezig is. We doen ook aan beweging, iedere dag. Al vindt Karlijn het maar raar dat ze nu niet naar de sportschool kan. En we zijn wat minder streng op de hoeveelheid schermtijd”.

De dagbesteding belt iedere week hoe het met Karlijn gaat. ,,Om een vinger aan de pols te houden. En ook haar afspraak met de psychotherapeut gaat op een andere manier wel door. Via Skype heeft ze nu haar sessies, dat was even wennen, maar inmiddels gaat dat goed. We redden ons voorlopig wel”, geeft de moeder van Karlijn aan.

[EXTREME SITUATIE] Laila van Ginkel runt samen met haar man een gezinshuis. Niet alleen hun eigen kinderen wonen hier, maar ook pleegkinderen. ,,Met zes kinderen zit ik nu wel in extreme situatie. Ik heb mijn trukendoos af en toe wel nodig. Verschillende leeftijden en niveaus maken het uitdagend”. Het is niet alleen het autisme van enkele van haar (pleeg)kinderen die het uitdagend maken, maar het thuis onderwijs geven aan zes kinderen met verschillende methodes vanuit hun scholen vindt ze ook zeker niet makkelijk.

,,Ik vind dat de kinderen behoorlijk veel huiswerk krijgen van de scholen. En dat het de kinderen tijd en moeite kost om hun moeder als leerkracht te zien thuis. Het is voor kinderen onduidelijk en onzeker. Voor alle kinderen, en zeker voor kinderen met autisme, is het moeilijk. Vooral als ze zich ook nog druk maken over wanneer ze weer naar school mogen of bang zijn dat ze het virus krijgen”, vertelt Van Ginkel.

Belangrijk vindt zij dat er een evenwicht is. ,,We doen wat we kunnen qua schoolwerk, maar ik vind het belangrijkste dat we er allemaal geestelijk gezond uit komen. En soms is dat koorddansen met de kinderen die ik in huis heb. Ik geef daarom veel aandacht aan het sociaal-emotionele gedeelte. Zo mist er eentje haar vriendinnetje heel erg. Hun wereld staat ook op zijn kop, moet je maar denken”.

Twee jongens bij haar in huis kregen te horen dat ze geen eindexamen mogen doen. Ze waren daar best even ondersteboven van. ,,Dan is het mooi om te zien dat autisme ervoor zorgt dat ze ook na het uitgepuzzeld te hebben tot de conclusie komen dat het de beste keuze is”, lacht ze. ,,Ze hebben er al die jaren hard voor gewerkt en al jaren kunnen laten zien dat we dit kunnen. Hoewel we graag examen gedaan hadden, omdat we dan net als iedereen waren geweest, hebben we nu niet in deze onzekere en onduidelijke tijd ook nog de stress van het examen”, voegt ze toe. ,,De examenkandidaten worden qua gedachten wel heen en weer geslingerd. Een van de jongens heeft van school een duidelijk overzicht gekregen. Wat kan er niet meer doorgaan en wat moet er nog wel gebeuren. Dit is concreet en biedt geen ruimte voor onduidelijkheid. Bij hem zie je, na wat puzzeltijd, rust komen. De andere jongen moet lang wachten op de informatie vanuit school. Deze informatie is nog niet helemaal duidelijk en biedt ruimte voor onrust. Er komen vragen, er komt onrust en frustratie. Hij heeft er meer moeite mee om te accepteren wat er gebeurt”.

Luuk kan thuis gelijk geholpen worden als hij een vraag heeft.
,,Mijn zoon Luuk is gebaat bij een schema, daar is nu niks anders aan.''
advertentie