‘Reeën en hazen als mede-Scherpenzelers’

VALLEI & OVEREEM Vogelaar en fotograaf Mathijs Overeem struint graag door de afwisselende natuur rond zijn woonplaats Scherpenzeel. Maandelijks schrijft hij in zijn column Vallei & OverEem over zijn bijzondere waarnemingen.

Lees ook

Zwartkopmeeuw zonder ‘vliegschaamte’

 

Regelmatig wandel ik, met of zonder mijn vriendin Britt, na het eten een rondje in het buitengebied van ons dorp. Zeker na een hele dag op kantoor is het heerlijk om nog wat frisse lucht binnen te krijgen, maar uiteraard doe ik het niet alleen daarvoor. Met de verrekijker om mijn nek hoop ik altijd op een leuke bonus onderweg. Nu de avonden weer korter worden is het straks gedaan met mijn wandelingen langs het Valleikanaal, door het bos en over de Vlieterweg. Nu het nog kan probeer ik er daarom nog even gebruik van te maken: in de weilanden en bosranden heb je immers meer kans op een fraaie ontmoeting met wild. 

DE MOEITE WAARD

Zo had ik laatst precies zo’n ontmoeting die voor mij een avondwandeling dik de moeite waard maakt. Nog ruim voor de schemer loop ik langs het Koepeltje en steek ik de Lunterse Beek over, tot ik op het recent verbrede fietspad uitkom. Mijn oog valt al snel op drie reeën, midden in het weiland. Alhoewel het ree een algemene verschijning is in Nederland, geniet ik iedere keer weer van een ontmoeting met dit elegante dier. Zeker nu ze nog in hun roodbruine zomervacht zijn, zijn reeën werkelijk prachtig om te zien. Zoals altijd stop ik even om de reeën door mijn verrekijker te bekijken. Het blijkt een reegeit te zijn met twee reekalveren van dit jaar. In plaats van met sierlijke sprongen weg te rennen, iets wat doorgaans het geval is, huppelen de reekalveren richting moeders om op het gemak gezoogd te worden. Fantastisch! En dat in het zachte avondlicht, midden in het veld. 

HAZENSTAND

Een ontmoeting die ik niet snel vergeten zal. Naast reeën houd ik ook de lokale hazenstand met een schuin oog in de gaten. Voor mijn gevoel gaat het dit jaar gelukkig goed met de haas in ons buitengebied. Op sommige akkers tel ik er wel 20 bij elkaar. Op de momenten dat ik er tijd voor heb probeer ik alle hazen tijdens mijn wandeling in te voeren. Niet alleen omdat ik het leuk vind om later terug te zien hoe het met de hazenstand in onze omgeving was, maar ook omdat deze waarnemingen en aantallen belangrijke data kunnen bieden aan onderzoeken naar de lokale en landelijke hazenpopulatie. 

Het zijn maar twee voorbeelden van frequente ontmoetingen met vaste bewoners van ons buitengebied. Geniet en respecteer hun aanwezigheid, want het toont aan dat onze buitengebieden belangrijke leefgebieden zijn. Niet alleen voor de haas en het ree, maar ook voor die avondwandelaars zoals ik.