Zoektocht eindigt bij Fort aan de Buursteeg

VEENENDAAL/RENSWOUDE Marianne Hahné zat er behoorlijk mee: is er dan echt niemand te vinden die een directe relatie heeft met (het zakboekje van) Gerard de Haan, lichting 1937? Hij werd op 11 augustus 1917 geboren in Utrecht en verhuisde in 1944 na zijn trouwen naar Veenendaal. Daar heeft hij tot zeker 1952 gewoond aan de Larikslaan. Daarna is het spoor zoek.

door Martin Brink

Marianne wilde dolgraag het militaire boekje teruggeven aan zijn nazaten. Die zoektocht is niet gelukt. Donderdagmiddag overhandigde ze het kleinood aan vertegenwoordigers van het Fort aan de Buursteeg in Renswoude.
Daar wordt het gearchiveerd en heeft het goede en veilige plek gevonden.

VERZAMELAAR 

Hoe komt zij dan aan een zakboekje van sergeant Gerard de Haan, behorende tot de sectie Pantserafweergeschut (PAG), 16e Regiment Infanterie, die verder geen familie van haar is?

Ze legt uit: ,,Mijn man Peter was timmerman en een echte verzamelaar met alles wat met de Tweede Wereldoorlog te maken heeft. Daar begon hij al in de jaren zestig mee. Dat alles met het oog op: dit mag nooit meer gebeuren. Hij had de zolder en een slaapkamer ingericht met aangeklede poppen: een Engelse militair, een Duitse, Engelse, Amerikaanse, noem maar op. Verder was er allerlei ander oorlogsmateriaal. Ik ben vaak genoeg met hem mee geweest naar beurzen en vaak kwamen ook mensen hier langs om te kijken.”

GOEDE BESTEMMING 

Haar man overleed en in de loop der tijd heeft Marianne samen met een deskundige een goede bestemming gezocht voor het spul. Het zakboekje is één van de laatste attributen die er nog ligt. 

Ze ontdekte zijn woonplaats in Veenendaal er in en uit de losse papieren blijkt ook dat hij in februari 1951 door burgemeester Bakker wordt uitgenodigd om een Mobilisatiekruis 1940 in ontvangst te nemen. Marianne Hahné: ,,Ik weet ook niet hoe hij er aan gekomen is.” Totdat ze opmerkzaam wordt gemaakt op het cijfer ‘6,50’ rechtsboven op de eerste bladzijde. De opmerkzame beschouwer stelt dat dat het bedrag zal zijn wat hij op een beurs voor het boekje heeft betaald. Ze deed haar verhaal in de Rijnpost in Veenendaal en hoopte op reacties. Die bleven echter uit.

ADVIES 

Een redacteur van deze krant, gespecialiseerd in de mobilisatie in deze omgeving, adviseerde haar om het te doneren aan het Fort aan de Buursteeg waar de geschiedenis van de Grebbelinie in woord en beeld ‘levend’ wordt gehouden. De man behoorde namelijk tot 16RI en dat is het onderdeel dat in Amersfoort en omgeving was gelegerd. De stad behoorde tot de Grebbelinie, de linie waar in die maanden vijftigduizend militairen waren opgeroepen. Ze vond het een goed idee. Donderdagmiddag vond de overdracht plaats. Samen met haar partner Hemmie Hummelink ondernam ze de reis vanuit haar woonplaats Lichtenvoorde naar Renswoude. Gastvrouw Stella Snijder nam het daar in ontvangst.

TERUGKOMEN 

Bovendien kreeg Marianne het verzoek om nog eens terug te keren om verder te praten met beheerder Bert Rietberg, die op dat moment met vakantie was. Vervolgens kregen ze nog een persoonlijke rondgang door Ruud Appels.

Hij leidde hen door het op de bovenste etage gelegen bezoekerscentrum waar de geschiedenis van dit zestig kilometer lange rijksmonument centraal staat, vanaf het vroegste begin in de achttiende eeuw tot aan de opheffing in 1951 als verdedigingswerk.