Het ontbreken van zowel een volledig witte staart als een gele snavel is kenmerkend voor een onvolwassen zeearend.
Het ontbreken van zowel een volledig witte staart als een gele snavel is kenmerkend voor een onvolwassen zeearend. Mathijs Overeem
COLUMN

Vallei & Overeem: ‘Magische momenten’

3 juni 2026 om 07:30 Column

SCHERPENZEEL Vogelaar en fotograaf Mathijs Overeem struint graag door de afwisselende natuur rond zijn woonplaats Scherpenzeel. Maandelijks schrijft hij in zijn column Vallei & OverEem over zijn bijzondere waarnemingen.

Al jarenlang maai ik met enige regelmaat het gras op Landgoed Scherpenzeel. Heerlijk vind ik dat. Met een muziekje in mijn oren, lekker in het zonnetje op de zitmaaier de dag afsluiten op één van de mooiste plekjes van onze gemeente. Zo ook een aantal weken geleden. Overdag heb ik op werk mijn nieuwe verrekijker in ontvangst mogen nemen, die ik uit voorzichtigheid achter slot en grendel in de schuur op het Landgoed leg. Het werk op het Landgoed heeft me al regelmatig leuke soorten opgeleverd. Overvliegende raven, roepende kleine bonte spechten en jagende boomvalken: ik zou er al een aparte column aan kunnen wijden. Maar, eerlijk is eerlijk, met het geronk van de zitmaaier mis ik zeer waarschijnlijk ook een hoop van wat er om me heen gebeurt.

GIGANTISCHE ROOFVOGELS

Uiteraard kijk ik, net als altijd, vaak even om me heen en werp ik zo nu en dan een blik in de lucht tijdens het maaien. Mijn oog valt direct op twee, ogenschijnlijk gigantische, roofvogels die zwevend mijn kant op komen. Het moet er gek uit hebben gezien, in paniekmodus race ik op de zitmaaier naar de schuur waar mijn verrekijker veilig achter slot en grendel ligt. Even waan ik mij Max Verstappen. Niet dat ik veel met Formule 1 heb, maar zo zal hij zich moeten voelen. Ik spring van de zitmaaier, graai in mijn zakken om de sleutel van de schuurdeur te zoeken en gris mijn nieuwe verrekijker van de tafel in de schuur. Mijn vermoeden en hoop worden direct bevestigd als ik mijn kijker richt op de twee overvliegende bakbeesten: het zijn zeearenden!

ADRENALINE

Voor velen misschien onbegrijpelijk, maar de adrenaline giert door mijn lichaam. Mijn eerste zeearenden op Scherpenzeels grondgebied, en dat voelt heel goed. Na al die jaren heb ik deze soort nog niet eerder op mijn Scherpenzeelse lijstje kunnen bijschrijven, tot nu. Notabene de eerste keer dat ik mijn nieuwe verrekijker in Scherpenzeel aan mijn ogen zet, levert het me twee prachtige zeearenden op. Als dit een voorbode is, kijk ik enorm uit naar alles wat nog komen gaat. Het enige waar ik stiekem een klein beetje van baal is dat ik mijn camera niet mee heb. Maar ach, het kan niet allemaal meezitten. Tien minuten lang cirkelen deze zeearenden boven mijn hoofd en lijken ze likkebaardend op Scherpenzeel neer te kijken. Ik snap hen wel.

Nog geen drie weken later wandel ik op vrijdagmiddag na mijn werk nog een klein rondje over Groot Wolfswinkel. Er hangt regen in de lucht en het waait flink. Desondanks lijken de vele gierzwaluwen, kleine mantelmeeuwen en enkele buizerds er juist van te genieten. Ze lijken zich spelend door de wind te laten meevoeren. Wanneer ik de heide bij het Zwarte Water betreed, vliegt er plots een wespendief over het veld. De tweede wespendief van de middag, geweldig. Ik zet het adulte mannetje snel op de foto en kijk tevreden de foto’s op mijn schermpje terug, wanneer mijn aandacht alweer wordt getrokken door wederom een traag flappende roofvogel. Het zal toch niet?

VLIEGENDE DEUR

Ja hoor, het is wederom een zeearend! Vrij laag vliegt dit onvolwassen exemplaar over me heen en ook deze zeearend besluit enkele minuten rond te cirkelen. Blijkbaar trekt ons buitengebied toch de aandacht van passerende zeearenden. Waar ik extra blij mee ben, is dat ik deze zeearend wél op de gevoelige plaat heb kunnen vastleggen. Wat zijn het toch een bijzonder fraaie en imposante verschijningen. Als u ooit een zeearend ziet, zult u gelijk snappen waarom deze vogel ‘vliegende deur’ wordt genoemd. Met een spanwijdte tot 240 centimeter (!) zou u zich bijna onveilig voelen wanneer deze enorme roofvogel uw kant op komt vliegen. Maar ik verzeker u, dat is niet nodig. Ik zou er vooral van genieten. Want het zien van een zeearend is een cadeautje, ik heb er jaren op gewacht in onze gemeente. Op naar de volgende nieuwkomer op mijn Scherpenzeelse vogellijstje.

Mail de redactie
Meld een correctie

advertentie
advertentie